وقتی شیرخواره بودم پدرم مرا با دوچرخه اش میبرد و به همراه دوستانش <دوچرخه سواری> میکرد. یواش یواش بزرگتر شدم. پدرم و دوستانش تصمیم گرفتند دوچرخه ها را کنار بگذارند و به یه ورزش مفرح تازه وارد روی بیاورند:فوتبال!
این چنین شد که پای من به توپ فوتبال باز شد و آرام آرام مردم کوچه و بازار پیر و جوان و زن و مرد دور و برم جمع شدند. مخصوصا جوانان و نوجوانانی که از رنگ آبی لذت می بردند.
یادم رفت بگویم. روزی که به دنیا آمدم مرا داخل ملحفه ای آبی پیچیدند و آبی پوشان صدایم کردند. هرجا که میرفتم پرچم های آبی به نشانه ی اظهار عشق و علاقه نمودار میشدند.
بله من استقلالم!
آهای هوادار تو میدانی که من کیستم. من از تو به تو نزدیک ترم. در سینه پر تپش تو بالا و پایین میروم. با گام های استوارت راه میروم و از گلوی تو فریاد میزنم.
آهای هوادار! هوای مرا داری؟ من خود تو هستم حالا شناختی؟
گاه کنارت می نشینم و در تنهایی ات شریک میشوم آن وقت که در گوشه ای خلوت از شکست من گریه میکنی.
گاه در در جزر ومد اشک شوق از چشمان تو سرازیر میشوم و گاه نیز در حسرت حمایت تو میسوزم و میسازم. اما هیچگاه از تو دل نبریده ام که اگر اینگونه بود نه منی بود و نه تویی که پیوسته و زنجیروار به هم متصل شده ایم.
اما یه نکته را فراموش نکن. موفقیت و سربلندی من در گرو فریادهایی است که تحت نام شعار از زبان تو خارج میشود. آهای هوادار این روزها کمی نگرانم. نگران تو و خودم که بعضی ها قصد فاصله انداختن بین من و تو را دارند. گاه از در دوستی وارد میشوند و گاه پنهانی.
آهای هوادار! با تو هستم. با تویی که وقتی دلت میگیرد سکه های جیبت را بیرون میریزی و فرسنگها راه را فرازو نشیب میکنی که به دیدار من بیایی تا دست من را در میدان مسابقه بگیری.
من بیشتر از هر زمان دیگری به حمایت های پرشور تو نیاز دارم. پس این بار هم مثل همیشه پشتیبانی ات را از من نگیر و بگذار حضورتورا در کنار خودم حس کنم. بهانه دست دیگران نده که اینگونه بین من و تو فاصله بیندازند و غربتی که تاکنون در هیچ کجای این سرزمین پهناور حس نکرده ام را لمس کنم.
استقلال باخت اونم به ترسش ترس خود خواسته و ترسی که مربیش به جونش انداخت
این ترس استقلال رو کشت
استقلال باخت اونم از تیمی که به برزیل اعراب شهرت داره
ما میتونستیم تو زمین این تیم امتیاز بگیریم اگر اینقدر ترسو بازی نمیکردیم
مهم نیست درسته که بازی اول رو باختیم ولی یادمون باشه که 5 بازی دیگه و 15 امتیاز ممکنه رو در پیش داریم
بازی با الجزیره فوق العاده حساس شده به خاطر اینکه این تیم هم بازی اولش رو باخته بنابر این تمام سعیش رو میکنه که از بازی تهران دست خالی بیرون نره
کار جباری خیلی بچه گانه و دور از اخلاق حرفه ای گری بود اما قلعه نوعی نباید اجازه بده تا برخوردش با جباری تیم رو به حاشیه ببره هر چی باشه اون یکی از تاثیر گذارترین بازیکنان استقلاله
من به آینده خوشبینم و مطمئنم به راحتی از گروه خودمون صعود میکنیم استقلال مرد روزهای سخته
